November 2013

Spiegel

van alle dingen is de stem
het meest herkenbaar
soms hoor ik nog hoe
jij mijn naam uitsprak

zo kort en afgemeten
nu sprakeloos zitten bij
de kapper, alsof een wak
wordt neergelegd

en is de spiegel gevuld met
alles dat daar plaatsvindt, afspeelt,
granaatappels in partjes op de vensterbank,
ter decoratie verbeeld
geluiden plots gedempt

die persoon daar lijkt op jou
door een poort hierheen gebracht
hoorde ik opeens jouw stem lachen
heb ik net gedacht.

© Debby Visser

Klik hier voor het gedicht van eerdere maanden